www.tuinvogelblog.com

Sperwer

Toen op deze regenachtige november de zon even doorbrak werd de stilte verdreven met het gezang van een heleboel verschillende vogeltjes. Dat het zo gaat is de normaalste zaak van de wereld en daardoor merk je het pas op als het er niet is. Ineens was er geen vogel meer te zien of te horen, het was stiller dan stil. Inmiddels weet ik dat ik op zo’n moment moet gaan opletten, vogels zijn er altijd en als ze er niet zijn dan is dat niet voor niets. Zelfs de luidruchtige en vervelende kleinkinderblagen van mijn meer dan sjagerijnige buurvrouw krijgen de vogels hier niet klein.

En daar was hij weer, de sperwer! Gracieus kwam hij voorbij zweven en landde met in een boom met uitkijk op mijn voerplank, zijn voerplank…. Want ook de sperwers hebben profijt van mijn gevoeder, ook zij moeten de winter door. Nog steeds vind ik ze geweldig zolang ze maar niet voor mijn ogen hun prooi slaan. Ik hoef niet te weten wie ze eten!

Flipje de Grote Bonte Specht is er weer!

Aan het einde van de lente had Flipje met zijn mooie rode kuif een vriendinnetje. Ze bezochten de voerplank intensief en het werd steeds spannender, ik keek iedere dag reikhalzend uit naar jonge spechtjes. Helaas, op een kwade dag zat het vrouwtje op de plank met bebloedde kop, ze zag er erg slecht uit. Vanaf dat moment hebben we geen specht meer gezien, tot deze week….. Het mannetje is er weer! En ik ben er van overtuigd dat het het zelfde mannetje betreft, de zelfverzekerdheid waarmee hij komt eten terwijl ik hier zit, geluid maak en beweeg.

In het midden van de week was het wel even spannend, we hebben een nieuwe voerplank gemaakt! Het vorige plankje was experimenteel en in een opwelling in elkaar gezet. Twee haakjes, stukje hardboard en daarop een plastic bakje. Soms waaide de plank weg, soms stortte hij naar beneden onder het hakkende geweld van een clubje spreeuwen, tijd voor een nieuwe en verbeterde versie (met dank aan manlief). De nieuwe voerplank is meer een voedertafel, alleen niet op een stok maar hangend onder mijn raam. Voor de vogels was dat even wennen. Met veel argwaan werd het nieuwe ding uiterst kritisch bekeken. Flipje heeft een paar dagen vanuit de boom toegekeken, waarschijnlijk smachtend naar de pindacake die er lag. Gisteren kwam hij al voorzichtig dichterbij, vandaag is hij weer komen eten en dat leverde bovenstaande prachtige foto op!

Ze zijn er weer!

De laatste dagen kreeg ik echt zo’n “Leuk, ze zijn er weer!”  gevoel. Maar dat is natuurlijk niet helemaal terecht. Ze waren er al die tijd al, sterker nog, ze zijn nooit weg geweest! De hele zomer hebben ze genoten van het heerlijke weer, voldoende voedsel en hebben ze heel wat kleintjes grootgebracht. Soms kregen ze wat Eerste Hulp bij de Opvoeding van een spreeuw met wat meer geduld dan zijn of haar soortgenoten. Kleine musjes hebben veel wensen, en wat ze vooral heel goed kunnen is “bedelen”. Het is wel eens gebeurd dat een kleine mus zo’n honger had dat hij dat zelfs aan de spreeuwen liet blijken, en soms met succes. Om van het gezeur af te zijn stopte de spreeuw wat voedsel in het hongerige mussensnaveltje.

Overigens, mussen hebben humor! Zo zat er een kleine mus met hongerig buikje op een tak. Pa mus was kennelijk al weer druk met het voorbereiden van een volgend nest en had een veertje in zijn snavel. Kleine mus achtervolgde Pa mus hardnekkig, tjielpend en van tak tot tak met geopend snaveltje. Op een bepaald moment was Pa mus  het kennelijk zat, draaide zich om en stopte het veertje in het snaveltje van de kleine mus, die op zijn beurt enkele seconden verbaasd met de veer in zijn snavel bleef zitten. Snel liet kleine mus het veertje weer vallen om vervolgens weer onuitputtelijk zijn wensen kenbaar te maken.

Het is lang warm geweest maar nu is toch echt herfst. Het wordt met de dag kouder en de dagen worden korter. Mijn wintergastjes laten zich weer zien. De mussen en de koolmeesjes komen al weer dagelijks op mijn voerplankje kijken. De Punkies laten zich ook weer zien! Tot mijn blijdschap! Ze vinden nog genoeg voedsel, ze hebben de voerplank nog niet bezocht maar zijn wel weer in de buurt. Ik verheug me al weer op de drukte voor mijn raam. Gezellig!