Punky & Co.
Het is een feit dat het geslacht van een pimpelmees niet vast te stellen is aan de voor ons zichtbare uiterlijke kenmerken. Pimpelmezen kunnen UV-licht waarnemen, het vrouwtje kiest haar mannetje op basis van zijn UV-gevoeligheid. Hoe gevoeliger voor UV, des te onzichtbaarder voor roofdieren want die kunnen namelijk geen UV-licht waarnemen. Tot zover de theorie, maar in de praktijk laat ik mij graag verleiden tot het volgen van mijn gevoel.
Er wonen pimpelmeesjes in mijn tuin! Zo ook het bewuste pimpelmeesje dat mij lieten zien dat geen enkele vogel het zelfde is. Zoals gezegd laat ik mij vandaag graag verleiden tot het volgen van mijn gevoel. Het eerste pimpelmeesje dat ik begon te herkennen heeft een prachtige en opstandige uitstraling, de veertjes van zijn blauwe petje staan altijd een beetje omhoog. Daarbij lijkt hij ook te blaken van zelfvertrouwen, er is weinig schichtigs aan zijn karakter te ontdekken. Inderdaad, zijn karakter, mijn gevoel zegt dat dit het mannetje is. Laat ik het zo zeggen, ik vind hem erg stoer en grappig en ik wil graag geloven dat hij het mannetje is. Door zijn gedrag en uitstraling kreeg hij al snel de naam Punky. Dat klinkt toch veel leuker dan pimpelmees A van pimpelmeeskoppel 1?!
Want inmiddels heeft hij een vriendinnetje! Hoera! Want nu woont er een pimpelmeeskoppeltje in mijn tuin. Ik zie Punky dagelijks vrolijke buitelingen maken met een ander pimpelmeesje. Een schuchter soortgenootje. Als Punky frontaal op de voerplank ploft dan kan je er de klok op gelijk zetten dat zij even later de voederplank wat subtieler zal benaderen. Meestal vanaf de zijkant en erg alert op de omgeving. Momenteel zijn ze altijd bij elkaar in de buurt.
Ik ben erg benieuwd naar de toekomst van dit koppeltje! Ik hoop dat ze veel kleine Punky’s gaan voortbrengen. We zijn laat met het ophangen van kasten, maar gezien de rust hier op het platte land heb ik er vertrouwen in dat we toch nog wel op tijd zullen zijn.